قرار بود آن شب بحث و تبادل نظر شود که در اين موقعيت (جنگ لبنان و اسرائيل) وظيفه‌ي ما چيست و "چه بايد کرد". بر خلاف اين‌که به نظر مي‌رسد اين جمع يک دست و هم‌عقيده‌اند، تمام مدت چهار ساعت جلسه‌اي که تا نيمه شب ادامه داشت به جر و بحث و نظرات مخالف و گاهي متضاد گذشت و در آخر دوستان به اتفاق به اين نتيجه رسيدند که تنها چيزي که از جلسه به دست آمد، اين بود که چقدر با هم اختلاف داريم! يکي از شرکت‌کنندگان مي‌گفت ما بدون اذن ولايت نبايد حرکتي کنيم. آن يکي مي‌گفت اصلا ولايت يعني چه؟ ما اول بايد معناي ولايت را مشخص کنيم! و بعد هم از ولايت حضرت عباس به امام حسين مثال مي‌آورد، يکي دیگر جوابش را داد که آقا جان اصلا از توحيد و خداشناسي شروع کنيم خوب است؟ يکي هم مي‌گفت مشکل ما اين است که حزب‌الله لبنان، امام دارد و ما نداريم و وقتي تعجب همه‌گان برانگيخته شد، افاضه فرمودند که مشکل ما اين است که به امام خامنه‌اي توجه نداريم! يکي ديگر گفت اين حرف‌ها چيست آقا! ولي فقيه من الآن سيد حسن نصرالله است! يکي مي‌گفت بايد فردا جلوي ستاد مشترک سپاه تظاهرات کنيم که به ما اسلحه و آموزش بدهد. يکي به احمدي‌نژاد اعتراض مي‌کرد که چرا عکس‌العملي نشان نمي‌دهد، يکي مخالفت مي‌کرد که اين خوب نيست و ما بايد امضاي اينترنتي جمع کنيم. دبير جنبش عدالت‌خواه دانشجويي هم از اعزام پنج اتوبوس شهادت‌طلب به لب مرز مي‌گفت و اين‌که اجازه خروج نگرفتند و برگشتند. خلاصه که جلسه‌ي جالبي بود.

به هر حال جنگ لبنان و اسرائيل تمام شده است و اين حرف‌ها ديگر موضوعيت ندارد. نکته‌ي جالب و مورد نظر من چيز ديگري است. در اين جلسه، کساني که قبلا براي روي کار آمدن دولت احمدي نژاد هر کاري از دست‌شان برمي‌آمد کرده بودند و از بهترين و تابلوترين مدافعان دولت و نظام بودند، حالا داشتند بر عليه او و کل نظام حاکم بر مملکت داد و بي‌داد مي‌کردند. اين وسط يک نفر که سردبير نشريه‌اي است که در حين حمايت از دولت، نقدهاي خوبي هم بر برخي عمل‌کردهاي آن مي‌کند، يعني وحيد جليلي سردبير سوره، حرفي زد که جوّ جلسه را شکست: " بابا جمهوري اسلامي حکومت خوبيه، شاه رفته به خدا! حکومت اسلامي اون‌قدرهام بد نيست به قرآن مجيد!" بعد هم با يک صحبت آرام و منطقي جو جلسه را از حالت جرّ و بحث خارج کرد و چند طرح خوب داد. صحبت‌هاي وحيد جليلي در جلسه را از اين‌جا بشنويد.
شما را به خدا ببينيد! فکر نمي‌کنم ديگر نيازي به توضيح باشد. امروز انتشار نشريه‌ي سوره يادگار شهيد سيد مرتضي آويني و پرمخاطب‌ترين نشريه فرهنگي انقلاب را متوقف و سردبير و هيئت تحريريه‌اش را اخراج کرده‌اند+. به اين بهانه که نقدهاي غير علمي بر عليه مديران دولتي مي‌نوشته‌اند.+ به کجا داريم مي‌رويم؟ به کجا دارند مي‌برندمان؟

يَحذَرُ المُنافِقُونَ اَن تُنَزَّلَ عَلَيهِم سُوَرةٌ تُنَبِّئُهُم بِما في قُلُوبِهِم قُلِ استَهزِوُا اِنَّ اللهَ مَخرِجٌ ما تُحذَرُونَ
منافقين از آن بيم دارند که سوره‌اي بر ضد آنان نازل شود و به آن‌ها از درون قلب‌شان خبر دهد. بگو: "مسخره کنيد! بي‌ترديد خداوند آن‌چه را که از آن مي‌ترسيد بر ملا خواهد کرد".

+اعتراض به توقیف ماه‌نامه سوره

+جوابیه سردبیر سوره به عطاءالله مهاجرانی

+جوابیه سردبیر سوره به مدیرمسئول کیهان

+امیر اسماعیلی عزیز نوشته

+سوره علمی نیست که بر خاک بیافتد

+تعطیلی سوره در گوگل