تو تابلويي. يادت نرود. يك تابلوي باشعور و فهيم. زير و روي بندگان خدا را يكي نكن. تو يك بنده‌اي؛ درست مثل خودِ آن‌ها:
«قل انما انا بشر مثلكم، يوحي الي...»
فرق تو همين است. تو فقط واسطه‌اي. گوشَت را تيز كن كه از كجا وحي مي‌شود. چه كار داري خدا بندگانش را از چه راه‌هاي ديگري دوست دارد هدايت كند؟ خيابان پر است از تابلو. آدم بايد در نهايت خودش عاقل باشد. بگردد تابلوي مسير خودش را پيدا كند. نمي‌تواني جلوي تابلوهاي ديگر را بگيري. نمي‌تواني براي تابلوها تكليف تعيين كني اخوي! تو خدا نيستي. شايد خدا خواسته بنده‌اي از تابلويي غير از تو به مقصد برسد. تو از كجا مي‌داني؟ مگر خدايي؟
معلمي شغل انبياست. پيامبرِ خوب داريم؛ پيامبرِ بد هم داريم. پيامبرِ بد، استكبار مي‌ورزد و دعوي خدايي مي‌كند. اما...
تو خوب باش!

پاره‌اي از پي‌نوشت‌ها:

* واضح است كه مخاطب خاص دارد. هر چند كه خواص، كثيرند.
* اول بار است كه با نامِ حقيقي خودم از اين نوشته ها مي‌نويسم. برايم مهم است.
* ...
* مجيد را و قديمي ها را يحتمل به ياد مرتضي و ما و آن‌ها مي‌اندازد. برايم مهم است.
* قرار است هر از چند گاهي پراكنده پندارهاي يك پيامبر پاره وقت را اين جا بگذارم. اين پيش درآمدي است كه برايم مهم است.
* ... مشتاقي به كه ملولي. همين پراكنده‌ي پاره‌وقت هم كه روايت مي‌شود غنيمت است براي خودمان و البته بسيار ضروري و مهم است.
* كسي از يك لحظه‌ي ديگر چه خبر دارد؟
* كسي از يك لحظه‌ي قبل چه خبر دارد؟
* ...
* دم را غنيمت!
* ...