هم‌این چند وقت پیش، مرداد امسال، یک جای خوب!
حسین غفاری که از چهره‌اش پیداست. دلتنگ هم‌سر است. حالا هم برای هم‌این سرش شلوغ است. شما باشید اولین روزهای خوش بعد از عروسی را صرف روایت راوی می‌کنید؟ عکسش را منتشر کردم لجش بگیرد، بل‌که چیزی بنویسد.

* آقا بي‌دل! من امروز با آقا غفاري برمي‌گردم تهران. بچه‌ها يه هفته ديگه هستن، ان شالله حمومو که تموم کردين بپا زیاد آب‌بازی نکنی بچایی. سال ديگه مي‌آييم با بچه‌ها يه سري مي زنيم. حلال کن.
- آقا عزيزي!
* هوم؟
- شمام وايسا با بچه‌ها برو.
* خيلي دوس دارم، اما مرخصيم تموم شده. همين‌طوري‌شم تا برسم تهران از کار اخراجم.
- آقا عزيزي!
* جانم اوستا؟
- من پنج سال زندان بودم!
* چرا؟ اينجا که بانک نيس که چک کشيده باشي، دعوا کرده بودي؟
- نه. برا تفنگ و مواد. پنج کيلو ترياک با يه کلت و کلاش.
* آقا بی‌دل دم رفتن شوخی‌ت گرفته؟
- نه آقا عزیزی. نامردا تله کردن بخرن، نگو خودشون مامور بودن. اونجا پشت اون درختا کمين زده بودن.
* نه!!!
- البته جون آقا عزيزي اگه اين محمود باهام نبود، زده بودم، در رفته بودم. اون موقع مي‌رفت مدرسه. از شانس بد اون روز همرام بود.
* ...!
- مي بيني که، اينجا چن ساله خشکساليه، دولت نمي‌رسه، اهالي از کجا نون درآرن؟ اون هفته افغانيا تو بزن‌آباد بودن، يه مامور با لباس مي‌رفته، شک کردن نکنه لو رفتن، بستنش به گوله. حالا شمام الان لباس نظامي تنته، داري مي‌ري مواظب باش، اينجا پلیس ملیس که نداره. برو علي پشت و پناهت.
* مرد حسابي آخه اينارو الان مي‌گي؟!

نام:
ايميل:
سایت/وبلاگ:
اطلاعات شما ذخيره شود ؟آريخير

لطفا کمی صبر کنید ...