یکشنبه، ۳ اردیبهشت ۱۳۸۵
خیلیها متأسفانه گفتند: حَسبُنا کِتابُ الله، عترت را گذاشتند کنار! ما تقریباً گفتیم: حَسبُنَا العِترَه، قرآن را گذاشتیم کنار! چون تفسیر در بین ما رواج نداشت! ما مشکل مان این است که گفتیم: حَسبُنَا العِترَه، یک. و این عترت را هم سیزده نفر میدانیم، نه چهارده نفر!! ما اصلاً کاری دربارة پیغمبر نکرده ایم! ما عترت مان از حضرت امیر شروع میشود تا حضرت أباصالح (علیهم آلاف التحیّه والثناء) سالی هم که یک روز به نام مبارک پیامبر است با مصیبت امام حسن مخلوط است! پیغمبر در بین ما شناخته شده نیست!منتشر شده توسط
یکشنبه، ۳ اردیبهشت ۱۳۸۵ لینکدونی نظرات (0) عناوین دیگر :
درباره فتواي التزام عملي به ولايت فقيه
نمايشگاه و جشنواره بازيهاي رايانهاي تهران
نقد ورزش مدرن، اغفال و فريب
درودنامه
نردبان کاربران رسانههای اجتماعی
نظرات
